کاربردهای پرینت سه بعدی در صنعت خودروسازی

ساخت انواع گردگیر خودرو به کمک پرینت سه بعدی

از ساخت افزایشی، به ویژه فناوری پرینت سه بعدی SLS می‌توان برای ساخت گردگیرهای نیمه متحرک کمک گرفت. چنین قطعاتی باید به حدی انعطاف پذیر باشند که در هنگام سرهم بندی یا جفت شدن به درستی قرار بگیرند. به طور کلی، زمانی که در کارکرد قطعه خبری از حرکت‌های خمشی تکراری نباشد، بهتر است از روش پرینت سه بعدی SLS و مواد متناسب با آن استفاده شود. اما در جایی که انعطاف پذیری بالا مد نظر باشد، دسته‌ای از مواد چاپ سه بعدی SLS مانند Duraform Flex که بر پایه پلی‌اتیلن هستند، مناسب‌تر خواهند بود.

ساخت کانال‌های پیچیده با استفاده از تکنولوژی پرینت سه بعدی

با استفاده از پرینت سه بعدی SLS می‌توانید یک ساختار یکدست اما پیچیده را به صورت فوق‌العاده بهینه طراحی کنید. بنابراین، تولید تناژ پایین کانال‌های سیستم کنترل محیط در حوزه‌های هوافضا و مسابقات رقابتی، می‌تواند با این روش صورت بگیرد. در پرینت سه بعدی SLS می‌توانید حتی ضخامت دیواره‌ها را تنظیم کنید و علاوه بر آن، با بهینه سازی ساختار شبکه‌ای سطح، نسبت استحکام به وزن را افزایش دهید؛ انجام چنین کاری با استفاده از روش‌های سنتی، بسیار گران تمام می‌شود. اما در فناوری پرینت سه بعدی  SLS پیچیدگی، هزینه ندارد. قطعات نیز با دقت زیاد پرینت می‌شوند و به تقویت کردن نیازی ندارند.

تولید نمونه اولیه به منظور نمایش دقیق جزئیات

در برخی فرآیندهای پرینت سه بعدی خدمات خودروسازی می‌توان نمونه‌هایی تولید کرد که چند رنگ در آن‌ها دیده می‌شود و پرداخت سطح آن‌ها با قطعات تزریق پلاستیک برابری کند، چیزی که در روش‌های سنتی بسیار دشوار است. کاربرد این مدل‌ها بیشتر برای طراحان است تا درک بهتری از طرح خود پیدا کنند و اگر قطعه باشد، بتوانند شکل و نوع قرارگیری آن را بررسی کنند. از آنجایی که این روش نمونه‌سازی بسیار دقیق است، می‌توان از آن برای انجام تست‌های آیرودینامیک و آنالیز استفاده کرد؛ چرا که حتی پرداخت سطح نمونه به قطعه اصلی بسیار نزدیک است. با این حال، بیشتر کاربرد ساخت افزایشی در حوزه خودرو به ساخت و تولید اجزایی مربوط می‌شود که جنبه زیبایی آن‌ها بر عملکرد اولویت دارد؛ مانند آینه‌های بغل، محفظه چراغ، غربیلک فرمان و طراحی کامل داشتبورد داخل. روش‌های پرینت سه بعدی SLA و متریال جتینگ دو روشی هستند که بیش از سایر روش‌ها برای نمونه‌سازی بخش‌های بصری به کار می‌روند. برای ساخت نمونه‌ها با این دو فناوری از رزینی استفاده می‌شود که با تابش پرتو به عمل می‌آید. 

ساخت دسته پایه‌های متحرک

توانایی تولید یک دسته پایه پیچیده و سبک در مدت تنها یک شب، خصلت بارز روش ساخت افزایشی است. با ساخت افزایشی، اشکال و طرح‌های مختلف دقیقا به همان صورت تولید می‌شوند و مهم‌تر آنکه، این کار با دخالت بسیار کمی از سوی اپراتور انجام می‌گیرد. این بدان معنی است که مهندسان می‌توانند تجسم فیزیکی طرحی را که در کامپیوتر رقم زده‌اند در چشم به همزدنی رو به روی خود ببینند.

حال آنکه که در یک روش تولید معمول‌تر مانند ماشین‌کاری CNC، برای تولید قطعه باید یک اپراتور حرفه‌ای و کاربلد حضور داشته باشد تا قطعه به درستی تولید شود. در آخر نیز، باید بگوییم که برای تولید قطعات متحرک، بهتر است از فناوری‌هایی مانند پرینت سه بعدی SLS با نایلون و پرینت فلز استفاده کرد که مبتنی بر ذوب بستر پودری هستند؛ طیف وسیعی از مواد نیز در این دو روش قابل استفاده هستند که از نایلون PA12 تا تیتانیوم را شامل می‌شوند.